Мы ужо дома, усім вялікі дзякуй за малітву:)

Uchora iznou hacelasja rasplakacca na uves' zz, bo nervy zusim zdajuc'. Da getaga ceshyla sjabe tym, shto treba dachakacca, kali projdze kastrychnik, tam hutchej pojdze. Prajshou. Ale kashtavala geta mjane. I, zdaecca, hutka chas idze, ale zdarajucca dni, kali z-za kamku u gorle cjarzka dyhac' Ne vedaju, ci morzna geta reguljavac' i kantraljavac', ale padobna, shto adyhodzic' jano pastupova samo, jak i pryhodzic'...Maju dumki, shto shmat kago razdrarznjae, napeuna, mae nyccjo. Shto rz, ryzykuju...
Uvogule, zdaecca, shto ranej ja inshaja byla. Ne bylo u va mne tak shmat strahu, nerashuchasci i zamknutasci u sabe. Ale pra geta douga...
Borza, daj vytrymki i cjarplivasci...

Як цяжка заўсёды даюцца тут выходныя...Сум пачынае заядаць з раніцы, калі успамінаю сняданні ў бацькоўскай хаце. Зусім, зразумела, не таму толькі, што там смачней. Там не толькі фізічна добра, там самым сабой адчуваеш сябе і супакой адчуваеш... Здаецца, што стамляе мяне нуда гэтая бясконцая, як ніякая праца. Цяжка... Ужо і закрэсліванне ў каляндарыку дзён не вельмі дапамагае, усё часцей здаюць нервы, і сама таксама...
Шукаю часам што-небудзь, што хоць трошкі адцягне ўвагу ад сябе, бо, напэўна, так неправільна паводзіць сябе.
Нядаўна, напрыклад, ела пончык (зусім не такі, канешне, як пякуць бабулі і матулі, а звычайны штучны "завадскі"), паддаўшыся парадам не піць шмат кавы, зрабіла малінавы морс. Пасля доўгі час яшчэ думала, ну чаму ўсё ж такі печыва не з чым так нясмачна як з кавай?

Current Mood: sad

Сёння насуперак сваім перакананням і здольнасцям стрымлівацца, я разрыдалася ў публічным месцы:(, сорамна і непрыемна самой…”Дзякуючы” бабулі-тэрапеўту, 60-65 гадоў у мясцовай паліклініцы, якая ўсёй сваёй сутнасцю ненавідзіць маладых дзяўчат толькі за тое, што яны маладыя:(. Ад аднаго яе вымярэння мяне поглядам пры ўваходзе стала не па сабе. Далей не давала сказаць не слова ( хоць і задавала пытанні, адказы, відаць яе не цікавілі). У выніку, абвінаваціла ледзьве не ў тым, што я нарадзілася на свет, больш таго яшчэ жыву і рыпаюся функцыянаваць і дзейнічаць, як нармальны чалавек. Адчувала сябе пятнаццацігадовай безгаловай дзяўчынай - падлеткам, якая за свае гады паспела пабываць “ ва ўсіх цяжкіх”.
Вось так, на гадзінніку 8.20 раніцы, дзень сапсаваны ўшчэнт, у горле ком ад крыўды і ледзьве стрымліваюся, каб не раскіснуць, канчаткова, а даехаць дадому і даць волю эмоцыям там.
Вельмі дрэнна і крыўдна да гэтага часу:(:(

Толькі ты…

• будучы нешматслоўным умееш зрабіць сваё каханне такім відавочным;
• дапамагаеш па-сапраўднаму верыць у сябе і ругаешь за празмерную самакрытыку;
• ніколі не раздражняешся пакінутай мной на талерцы ежы…
• …не змушаеш яе даядаць;
• глядзіш з такім непаўторным замілаваннем, калі я апранаю спаднічку…
•…і так не любіш, калі апранаю джынсы;
• ніколі не дакараеш за купленую за апошнія грошы шакаладку;
• і заўсёды ўмееш спыніць, калі рызыкую злоўжыць салодкім;
• не раздражняешся “творчым беспарадкам”, які я часамі ствараю…
• … і нават дапамагаеш адшукваць там мае рэчы;
• упэўніваеш, што я не “бесталач”, калі я рассыпаю цукар, перакульваю вазу з кветкамі, чапляюся за шнур ад тэлефона…
• не злуешся і не папракаеш, калі ў мяне дрэнны настрой;
• вельмі пяшчотна “апускаеш мяне на зямлю”, калі моцна рызыкую зваліцца з “сёмага неба”;
• можаш любавацца тым, як я сплю;
• п’еш каву са мной за кампанію, у той час, як зусім яе не любіш;
• умееш ацаніць мае фотаздымкі так, што нават мая крытыка губляе усялякую верагоднасць;
• так любіш прыгатаваную мной ежу................

Дзякуй Табе за першыя 365 дзен шчасця....

Вельмі, вельмі надакучыла хварэць:( Часамі, праўда, задумваюся, можа, гэтае перыядычнае адарванне ад грамадства, парушэнне усіх планаў і ўвогуле спыненне звыклага спосабу жыцця не проста так, можа, даецца гэты час чалавеку, для чагосьці? Прынамсі задумацца, не пакінуць у чарговы раз спробу сумлення даць аб сабе ведаць на потым, апраўдаўшы самога ж сябе тым, што зараз так занятая, і гэта такая важная справа, ну ніяк адкласці яе…….

Чернобыльские льготы будут дозировать?

11 апреля 2007 Общество

Вчера депутаты парламента провели очередное обсуждение законопроекта "О льготах и социальной помощи гражданам". Как и ожидалось мнений на счет введения или отмены дополнительных льгот было множество. Предчувствуя жаркие дебаты, заинтересованные министерства и ведомства, которым поручено защищать интересы конкретных гражданских слоев, перешли в глухую оборону из аргументов и свежих научных выкладок. Лучше всего к атакам законотворцев подготовилось тандем из врачей и спасателей, который предложил "дозировать" чернобыльские льготы.

Несмотря на то, что со времен аварии на ЧАЭС минуло больше 20 лет, на ликвидацию ее последствий государство ежегодно тратит порядка шести процентов всего республиканского бюджета. В этом году на нужды чернобыльцев пойдет 686 млрд рублей. Начальник отдела социальной защиты Департамента по ликвидации последствий катастрофы на Чернобыльской АЭС МЧС Беларуси Владимир Кудин считает, что этих денег будет более чем достаточно для помощи действительно нуждающимся ликвидаторам и пострадавшим воздействия радиации гражданам.

"В капиталистических странах принято помогать только нуждающимся. Человек может быть пострадавшим, но если он обеспечен, то ему никто не станет помогать. Например, в Японии, если человек признается пострадавшим от воздействия радиации, ему могут выдать бесплатные медикаменты для лечения одной болезни. Одной, а не всех, как у нас. Плюс пострадавший получает ежемесячные выплаты. В Беларуси же льгот порядка 40 видов. Начиная от внеочередного устройства в дома престарелых и заканчивая покупкой товаров без очереди", - сказал Владимир Кудин. Именно поэтому он предлагает сделать финансовую помощь пострадавшим адресной. Определяться эти самые "адреса", а так же размер помощи будут по новому методу: исходя из дозы радиации, полученной каждым человеком. В результате государственной поддержки могут лишиться, например, ликвидаторы, которые пробыли в опасной зоне относительно короткий период. Авторы нового подхода уверяют, что люди, не выезжавшие из зараженных территорий по месяцу и больше, нуждаются в более пристальном внимании и опеке со стороны государства. На данный момент за разработку адресного ноу-хау отвечает отдел радиационной защиты РНПЦ радиационной медицины и экологии человека. По словам его главы, Виктора Аверина, новый подход к проблеме ликвидации последствий на ЧАЭС позволит сэкономить государственные деньги и помогать только тем людям, которые в этом действительно нуждаются. По какой схеме медики будут рассчитывать "льготные" дозы - пока не понятно. Однако доктора намерены четко следовать ноу-хау даже при лечении и обследовании пациента. Белорусская наука с небольшим опозданием доказала, что не все болезни связанны с отрицательным влиянием радиации. Поэтому, если чернобыльцы нуждаются в бесплатных лекарствах, то это вовсе не означает, что государство обязано оплачивать "пилинг" каждой болячки. Зная точную дозу полученной человеком радиации, работники Министерства здравоохранения могут сказать, что из букета заболеваний конкретного пациента подлежит лечению за государственный счет.

"Радиационная наука - наука доказательная. У нас была проблема отсутствия статистики и учета заболеваний. Сейчас мы ставим дорогостоящие исследования, которые финансирует наш департамент, в результате которых устанавливаются дозы радиации и связь с конкретными заболеваниями. Чтобы не было спекуляций, мы должны прежде всего доказать существование связи аварии и болезни. Причем, доказать любому мировому эксперту. Мы контактируем с исследователями со всего мира. Поймите правильно, мы не оторваны от мира. Мы такие же профессионалы, как и японские ученые, если не лучше. Но если мы что-то говорим, мы должны уметь это доказать", - заметил Аверин. На вскидку он связал с радиационным облучением лишь рак щитовидной и молочной железы, катаракту и сердечно-сосудистые заболевания.

Владимир ВОЛКОВ

Усё ж такі саспеў у мяне каментар, нягледзячы на загаловак.

У сувязі з усім вышэйнапісаным, а таксама ў адказ на апошні запіс fon_schtirliz на розум ні без горычы прыходзіць выраз :"то ли еще будет..."
Аказваецца ў нашай краіне нават законы прыроды "камусці" падпарадкоўваюцца, бо як інакш патлумачыць не так даўнюю заяву, што не так і шмат у нас ужо радыяцыі засталося, раней забруджаныя зоны сталі практычна чыстымі і не трэбы так перабольшваць гэта ўсё. Вось і людзі ў Беларусі ўжо не маюць патрэб ні ў якіх льготах і зніжках, бо здаравеюць няўяўнамі тэмпамі, толькі вось аптэчны бізнэс у краіне квітнее...!?! У дадатак, як ніколі раней дзеткі нараджаюцца кволымі і з алергіяй да жыццёва неабходных прадуктаў; узгаданыя ліквідатары, "которые пробыли в опасной зоне относительно короткий период" адзін за адным, хоць і на розных перыядах жыцця, губляюць дзеездольнасць з-за невыноснага болю ў каленных суставах, што з'яўляецца першай прыкметай актывізацыі гэтай жа радыяцыі ў арганізме, якая быццам бы знікла, толькі куды???
Ведаю, што страх-гэта дрэнна, толькі сапраўды страшна. За будучыню. У поўным яе сэнсе...
Дарэчнае таму пытанне, як бы вытрымаў усё гэта чалавек, калі б не вера?.......